Sunday, December 06, 2009


A knot exhausted by the playful forces of her fingers
Gave up, unraveled itself to her eager hands.

A lost battle from the beginning.
Like believing in something, knowing it would break!

The knot, not a knot any more,
Only a piece of string resting on her lap,
No hope of wining the already lost game,
And no playful force in her tired fingers!

She picked the string up and began making an unbreakable knot!


مسعود said...

سلام دوست من
بچه که بودیم با نخ کاموایی حلقه ای درست میکردیم و با گذراندن آن از میان انگشتان هردو دست اشکال زیبایی درست میکردیم.نفر دیگر با انگشتان دو دست خود ضمن انتقال نخ به دستان خودش شکل دیگری درست میکرد.حالا نوبت نفر اول بود که شکل دیگری با نخ ضمن انتقال نخ به روی انگشتان خود، ایجاد کند.شش شکل زیبا درست میشد.البته گرهی در کار نبود.گره گشا باش !

Tameshk said...

Masoud Jan,
I have a piece about that game. I played that too. It is called Cat's cradle in English.